Ιστολόγια
Οι παλιοί πολιτισμοί του Μεξικού ήταν πάντα το επίκεντρο της μεγάλης ακαδημαϊκής αξιολόγησης λόγω των Μεξικανών και ίσως και διεθνών μελετητών. Αναμενόμενη είσοδος. Όταν το Παγκόσμιο Συνέδριο Αμερικανιστών διοργανώθηκε στο Νανσί της Γαλλίας το 1875, οι Μεξικανοί φοιτητές έγιναν δραστήριοι άνθρωποι και η πόλη του Μεξικού διοργάνωσε τη νέα διετή διεπιστημονική συνάντηση έξι λεπτών, ξεκινώντας το 1895. Στις τοιχογραφίες των Αζτέκων, οι άνθρωποι απεικονίζονται σαν να αναπαρίστανται από τους κώδικες. Ο νέος Κώδικας Borbonicus είναι γνωστός ως ο μόνος σωζόμενος κώδικας των Αζτέκων που δημιουργήθηκε μέχρι την κατάκτηση – είναι ένας καλός ημερολογιακός κώδικας που περιγράφει τα γεγονότα της ημέρας και του μήνα που αποδεικνύουν τις νέες θεότητες προστάτιδες των άλλων περιοχών. Ακόμα κι αν ορισμένοι κώδικες εισήχθησαν μετά την κατάκτηση, υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι αντιγράφηκαν από τα προκολομβιανά πρωτότυπα λόγω των γραμματέων.
- Κατώτεροι από αυτόν δοκίμασαν την ολοκαίνουργια αριστοκρατία, η οποία κυβερνούσε επαρχίες, απαιτούσε στρατούς και επέβλεπε πνευματικές τελετές.
- Ο νέος παραγωγικός ρόλος του δικού σας altepetl επειδή ο τοπικός κυβερνητικός εξοπλισμός προσπαθεί να είναι ως επί το πλείστον υπεύθυνος για την ευημερία της ηγεμονικής μορφής λαβής του ολοκαίνουργιου βασιλείου.
- Λόγω του πολέμου και των φόρων, η νέα αυτοκρατορία επεκτάθηκε σε όλο το κεντρικό Μεξικό, φτάνοντας μέχρι τη νέα ακτή του Κόλπου και τον Ειρηνικό Ωκεανό.
- Αυτού του είδους οι κανονισμοί αναμενόταν να επιβάλλουν σημαντικές κυρώσεις σε δημόσιους χώρους, δημιουργώντας μια κατάλληλη δομή μακριά από τον κοινωνικό έλεγχο.
Στο ταξίδι τους, ο Χουιτζιλοπόχτλι, όταν πρόκειται για ένα μεγάλο σχέδιο θεότητας που έστειλε ένας ιερέας της Μεξικής, παρακινεί συνεχώς τη νέα ομάδα πιέζοντάς τους να έρθουν σε αντιπαράθεση με τους κατοίκους της κάθε φορά που προσπαθούν να πληρώσουν στην περιοχή. Ο Χουιτζιλοπόχτλι είναι η θεότητα που συνδέεται με τη νέα ομάδα της Μεξικής, στην οποία ανήκει η ιστορία της προέλευσης και των μεταναστεύσεων της φυλής του. Η μυθολογία των Αζτέκων είναι γνωστή από πολλά γραπτά κείμενα κατά την αποικιακή περίοδο.
Στη συνέχεια, ο Αξαγιακάτλ νίκησε τμήμα στην Κεντρική Γκερέρο, την φρέσκια κοιλάδα Πουέμπλα, μέχρι τις ακτές του Κόλπου και κατά μήκος των ποταμών Οτόμι και Ματλατσίνκα στη νέα κοιλάδα Τολούκα. Ο Αξαγιακάτλ κατέλαβε επίσης την φρέσκια ξεχωριστή μεξικανική πόλη Τλατελόλκο, που βρίσκεται στο βόρειο τμήμα του νησιού όπου βρίσκεται η Τενοτστιτλάν. Στη συνέχεια, ο Ιτζκοάτλ ανέλαβε κατακτήσεις από την κοιλάδα του Μορέλος, εκθέτοντας την πόλη-κομητεία του Κουαουναουάκ (σήμερα Κουερναβάκα).
Καθώς οι Stoiximan τρεις περίπου πόλεις με ονομαστικά κοινό ηλεκτρικό ρεύμα, η Τενοτστιτλάν σύντομα αναδείχθηκε ως ο κυρίαρχος σύντροφος. Σύμφωνα με τους θρύλους, προερχόταν από μια μυθική πατρίδα που ονομαζόταν Αζτλάν, μια περιοχή με επτά σπηλιές από την οποία είχαν καταγόταν οι πρόγονοι. Οι κερδοφόροι πολεμιστές συγκέντρωναν πλούτη, περιουσία, πλούτο και πολλούς υψηλόβαθμους τίτλους. Οι Αζτέκοι λάτρευαν τις διαφορές εκτός από την ψυχαγωγία, τη μουσική, την ποίηση και την αφήγηση. Οι κοινοί άνθρωποι φορούσαν απλά ρούχα, όπως περιζώματα και χιτώνες, ενώ οι ευγενείς στολίζονταν με ρούχα από βελούδινο ύφασμα, κοσμήματα και πολύπλοκα καλύμματα κεφαλής. Ναοί, ιερά και τελετουργίες, καθώς και προσωπικές θυσίες, ήταν τα κύρια μέσα για να διατηρήσουν την κοσμική αρμονία.
Οι νέοι Αζτέκοι λάτρευαν πολλαπλούς θεούς, εκτός από τον Χουιτζιλοπόχτλι (καλοσύνη του πολέμου) και τον Τλάλοκ (Ιησού της βροχής). Τοπικές περιοχές, όπως η γνωστή αγορά Τλατελόλκο, προσέφεραν εμπορεύματα οπουδήποτε, από τρόφιμα έως υφάσματα, για να βοηθήσουν σε μοναδικές εισαγωγές, όπως νεφρίτη και φτερά κετσάλ. Οι κοινοί άνθρωποι ζούσαν σε μικρά, μονοκατοικίες κατασκευασμένα από πλίθινη πέτρα, ενώ οι ευγενείς ζούσαν στις πιο ψηλές, περίτεχνα διακοσμημένες κατοικίες. Τα έργα τέχνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν ως προπαγάνδα για να διαδώσουν τη νέα μωβ δημοτικότητα μακριά από την Τενοτστιτλάν.
Η ολοκαίνουργια Κληρονομιά της Αυτοκρατορίας των Αζτέκων
Τόσο οι άνθρωποι όσο και οι άνθρωποι χάνονταν, όσον αφορά τον θεό που εξευμενιζόταν όσο και την τελετουργία, και οι ιερείς ορισμένων θεών ήταν υποχρεωμένοι να προσφέρουν το αίμα του λόγω ακρωτηριασμού του μυαλού. Δεδομένου ότι ο μύθος εξηγήθηκε για πολύ περισσότερο από, οι άνθρωποι θεωρούνταν υπεύθυνοι για τη συνεχή αναβίωση του ήλιου, καθώς και για την πληρωμή στη γη για τη διαρκή γονιμότητα. Στους Αζτέκους, ο θάνατος ήταν κρίσιμος για τη διαιώνιση της δημιουργίας, και οι θεοί και οι άνθρωποι είχαν την υποχρέωση να θυσιάσουν τον εαυτό τους για να συνεχιστεί η ζωή.
Ο Τίζοκ πιθανότατα δολοφονήθηκε εξαιτίας των ευγενών του που παραβίασαν τους νόμους τους για πέντε χρόνια, προφανώς λόγω της ανικανότητάς τους. Το 1479, ο Αξαγιακάτλ εξαπέλυσε μια πρώτη επίθεση στην Αυτοκρατορία Πουρεπέτσα, η οποία είχε 32.100 Αζτέκους στρατιώτες. Το 1472, ο Αξαγιακάτλ ανακατέλαβε την περιοχή και την υπερασπίστηκε με επιτυχία από τις προσπάθειες του Πουρεπέτσα να την ανακτήσει. Το 1455, οι νέοι Πουρεπέτσα, κάτω από τη βασίλισσά τους Τζιτσιπαντακουάρε, είχαν καταλάβει τη νεότερη περιοχή Τολούκα, λέγοντας ότι εδάφη που είχαν προηγουμένως κατακτηθεί από τον Μοτεκουζόμα και τον Ιτζκοάτλ. Αυτές οι κατακτήσεις έδωσαν στο νέο βασίλειο μεγάλη εισροή φόρου υποτελείας, ιδιαίτερα γεωργικών προϊόντων.
Κάθε φορά που κατακτούνταν ένα altepetl, ο νέος νικητής επέβαλε ετήσιο φόρο εισοδήματος, ο οποίος καταβαλλόταν πάντα με τη μορφή οποιασδήποτε τοπικής μονάδας που ήταν εξαιρετικά πολύτιμη, αλλιώς πολύτιμη. Μια σταθερή περιοχή μπορεί να έχει ένα κανονικό πεδίο (και τις 5 ημέρες), όταν τα μεγάλα αστικά κέντρα αποθηκεύουν τμήματα καθημερινά. Η νέα συντήρηση συνεπαγόταν μια επανεπικύρωση του ρόλου κάποιου μακριά από την αριστοκρατία του Μεξικού στην ομάδα ενός καλού tlatloque, όπου ο υποψήφιος με τον οποίο επέλεγε να επιλέξει θα προωθούνταν στον ξένο γλωσσολόγο για επιβεβαίωση και θα εγκατασταθεί. Ο όρος cuauhtlatoani πιθανώς βρίσκεται επίσης σε κώδικες των αρχών της 16ης χιλιετίας για να περιγράψει τη νέα μυθική πρώτη ηγεσία των Μεξικών κατά τη διάρκεια της μετανάστευσής τους στο Aztlán. Επηρέασε μόνο για 80 ημέρες, ίσως πεθαίνοντας κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης κρίσης ευλογιάς, αν και οι πρώτες πηγές δεν παρέχουν το αποτέλεσμα. Μετά την εξάντληση, αρκετές πόλεις επαναστάτησαν και ως εκ τούτου, το μεγαλύτερο μέρος της σύντομης βασιλείας του Tizoc προσπάθησε να καταπνίξει τις εξεγέρσεις και να διατηρήσει τον έλεγχο σε περιοχές που είχαν ηττηθεί από τους προκατόχους του.
